حضرت علی عليه السلام

خوشا به حال كسى كه همواره به ياد معاد باشد و براى روز حساب عمل كند و به آنچه روزيش داده اند،قانع باشد و از خداى راضى.

حضرت علی عليه السلام

دوستت را به اندازه دوست بدار،شايد روزى خصم تو گردد و بادشمنت به اندازه دشمنى كن شايد روزى با تو دوست شود.

حضرت علی عليه السلام

دنيا سرايى است گذرگاه،نه سرايى كه در آن قرار توان يافت.مردم دردنيا دو گروهند.آنكه،خود را فروخت و به تباهى افكند و آنكه،خود را خريد و آزاد كرد.

حضرت علی عليه السلام

اى فرزند آدم،اندوه روز نيامده را به روزى كه آمده است مياور.زيرافردا،اگر از عمر تو باشد،خداوند در آن روز،روزيت را خواهد داد.

حضرت علی عليه السلام

سخن در بند توست،تا آن را بر زبان نياورده اى،چون بر زبانش آورى تو به بند او درآمده اى.پس،همچنانكه،زر و سيمت را حفظ مى كنى،زبانت را هم حفظ كن،زيرا چه بسا يك كلمه كه نعمتى را سلب كند و محنتى را فراخواند.

حضرت علی عليه السلام

هرگاه خبرى شنيديد آن را نيك بفهميد و در آن بينديشيد،نه اينكه بشنويد و نقل كنيد.زيرا نقل كنندگان علم بسيارند ولى،انديشه كنندگان در آن اندك اند.

حضرت علی عليه السلام

سخت ترين گناهان،گناهى است كه مرتكب آن آسانش انگارد وخردش شمرد.

حضرت علی عليه السلام

گناه نكردن از توبه نمودن آسانتر است.

حضرت علی عليه السلام

از اين انسان در شگفت شويد،به قطعه اى پيه مى بيند و به پاره گوشتى سخن مى گويد و به تكه استخوانى مى شنود و از شكافى نفس مى كشد.

حضرت علی عليه السلام

هر كه خودكامگى پيشه كند،به هلاكت رسد و هر كه با مردم مشورت نمايد،در خردشان شريك شده است.